Jan Tullemans

Over Jan Tullemans

Aan het werk:
Typisch Tullemans

Jan Tullemans werd geboren op 27 december 1924 en overleed op 86 jarige leeftijd op 27 februari 2011. Jan was niet alleen een monumentaal schilder maar ook een schilder met een groot oeuvre. Hij was altijd aan het tekenen en tot aan zijn dood bleef hij dagelijks de gang maken naar zolder waar zijn atelier was.

Typisch Tullemans

Hallelujah, drinktj d’r uch nog eine!

De joviale (levens)kunstenaar

Typisch Tullemans Typisch Tullemans Typisch Tullemans

Joviaal..

"Wat ik persoonlijk zo bewonder in de kunstenaar Tullemans is de verbondenheid tussen zijn leven en zijn kunst. Het een kan niet zonder het ander, letterlijk. Hij noemt het tekenen en schilderen zijn ademhaling en zonder adem te halen kan een mens niet leven. Met grote passie tekent en schildert hij, wat zijn oog waarneemt en zijn hart beroert; zijn familieleven, zijn atelier, tuin, landschappen, stillevens en naakten. Het tekenen is voor hem noteren wat hij ziet en wil zien. Dit gebeurt bijna automatisch, iedere dag weer. Zo'n notitie is vaak de aanleiding voor een schilderij. Zijn lijnvoering is heel open en vrij. Ook zijn kleurgebruik is bijzonder; intens, heel vrij en expressief. Hetgeen hij weergeeft is voldoende om het object uit te beelden of te suggereren, geen overbodige dingen waardoor iets teveel wordt. Nooit een "perfecte" weergave van iets, maar een suggestie waarbij nog openheid en ruimte overblijft voor de toeschouwer om dingen zelf in te vullen." [Ton Wijnhoven]


Het boek

Door Ton Wijnhoven samengesteld boek met werken van Jan Tullemans

Typisch Tullemans Typisch Tullemans Typisch Tullemans

Jan Tullemans in een boek..

"De reden hiervoor is dat er na Jan zijn overlijden, bij het opruimen van zijn atelier, uit allerlei kasten en hoeken stapels tekeningen tevoorschijn kwamen. Al snel ontstond het idee om de tekeningen naar onderwerp te ordenen: landschappen, interieurs, stillevens, naakten, zelfportretten/familie, vakanties, dieren en diversen. Hierbij bleek dat de hoeveelheid naakten erg groot was. Voor mij was het snel duidelijk dat dit naar buiten toe getoond moest worden, een boek als vervolg op het eerdere “Vrouwelijk Schoon”, maar dan uitgebreider vanwege de grote tijdspanne van al deze tekeningen en het grote overzicht dat hiermee zichtbaar gemaakt kan worden, hetgeen uniek en indrukwekkend is." [Ton Wijnhoven]